Cancer in the family.....
Hey all,
I just heard today that my uncle (Eric) has got a very nasty form of cancer. We already knew he had a tumor, which was removed last friday, but we didn't know yet what form of cancer it was nor if it had spread already. Now we know that he has one of the most lethal forms of cancer. The expectation is that it has spread already, with a chance it has spread to his bones. In that case he won't have that much longer to live. Or so everybody thinks.
18 Years ago Eric has had cancer too and he has overcome that, while it was widely spread throughout his body. And now he's got cancer again. It's not fair. He's just a few years older then my mother ad she's pretty shocked by this. Knowing that it's possible that Eric has got the same risk as my grandfather (tumor in the brains which spread widely, also into the bones), is just too much for her. My grandfather died of the cancer he had (albeit that this was 20 years ago). Once it had spread to his bones it was just a couple of months before he died.
I have another uncle who has had cancer, but he survived it. Unfortunately we don't have any contact anymore. I wonder if it wouldn't be better if we would contact him, but my mother thinks it's not good.
Naturaly Mark (my brother) and I went to see my mum this evening when we got the news. We have to support her in this. James and my dad were working on the boat, so they were home later on this evening. Mom couldn't reach dad on his cellphone, but I could reach James on his cellphone and I told them about the bad news we got. They wrapped things up and came home.
Normally mom does drink some glasses of wine, but this evening she drank quite a lot. She was, it's kinda hard to say, really drunk. I hope she'll cope with things better when time passes on. Otherwise it's going to be a very hard for all of us.
I just still can't believe the news. Well, that's now right. I just won't believe. I just keep up the hope that Eric will get better. For crying out loud, he's just a few years older then my mom. He's daughter is so much younger then me and his son is about three years younger then me. It's not fair they would loose their father this early, is it? And it's certainly not fair he'd die right now, while he survived the cancer he got 18 years ago! It's not fair!
Talk to you later.......
Kanker in de familie
Hey allemaal,
Vandaag heb ik te horen gekregen dat mijn oom (Eric) een waarschijnlijk dodelijk vorm van kanker heeft. 18 Jaar geleden heeft hij ook kanker gehad (en dat was helemaal uitgezaaid in zijn lichaam) maar hij heeft dat overleeft en hij was al zeker 10 jaar helemaal vrij van kanker. Hij ging wel nog steeds elk half jaar op controle bij de oncoloog.
We wisten al wel dat hij een tumor had in zijn blaas. Daar is hij afgelopen vrijdag aan geopereerd. We wisten alleen nog niet wat voor soort kanker hij had en of deze uitgezaaid was. Nu is gebleken dat hij, naar alle waarschijnlijkheid, een van de meest onbehandelbare vormen van kanker heeft. En het vermoeden bestaat dat de kanker al is uitgezaaid naar zijn nieren en zijn botten. In dat geval is de verwachting op dit moment dat hij niet lang meer te leven zal hebben.
Zoals ik al zei had Eric 18 jaar geleden ook al kanker. Ondanks het feit dat deze kanker toen erg ver uitgezaaid was zijn lichaam, heeft hij het toen toch gewonnen. En nu heeft hij dus weer kanker. Hij is maar een paar jaar ouder dan ons mam en zij is behoorlijk geschokt door het slechte nieuws dat hij nu weer kanker heeft. Het feit dat hij mogelijk straks dezelfde soort kankeruitzaaiingen heeft als dat mijn opa vroeger heeft gehad, is een beetje teveel voor haar. Opa had vroeger een hersentumor met diverse uitzaaiingen, waaronder op zijn botten. Hij is daar uiteindelijk na een paar maanden aan overleden. Dat is dus bepaald geen leuk vooruitzicht.
Een andere oom van mij heef took kanker gehad (darmkanker), maar met hem hebben we eigenlijk geen contact meer. Ik vraag me af of het toch niet goed is om contact hem op te nemen. Mamma vind het geen goed idee.
Natuurlijk zijn Mark (mijn broer) en ik vanavond naar mamma gegaan. Zij zat namelijk alleen thuis, omdat pappa met James op de boot aan het werken was. Ze kon dus wel wat steun gebruiken, vooral ook omdat ze pappa niet te pakken kreeg. Ik heb uiteindelijk James op zijn mobiele telefoon kunnen bereiken en daardoor hen allebei ook op de hoogte kunnen stellen van het slechte nieuws. Ze zijn vrij snel daarna ook naar huis gekomen.
Mamma houdt normaal gesproken wel van een glaasje wijn en drinkt er op een avond dan ook rustig wel een paar. Vanavond had ze echter wel meer op dan een paar glaasjes. Het klinkt misschien hard om te zeggen, maar mamma was aardig dronken. Ik hoop dat ze de komende tijd toch wat beter met het nieuws kan omgaan, anders vrees ik de tijd die we nog tegemoet gaan.
Ik kan zelf het nieuws eigenlijk nog steeds niet geloven, of beter gezegd, ik wil het nog niet geloven. Ik heb op dit moment gewoon nog de hoop dat Eric beter wordt. Het is toch niet eerlijk dat hij de kanker van 18 jaar geleden heeft overwonnen, om dan vervolgens nu aan kanker dood te gaan?! En hij laat dan ook nog een vrouw, zoon en dochter achter. Fabian (zijn zoon) is maar een paar jaar jonger dan ik. Liselotte (zijn dochter) is ongeveer 10 jaar jonger. En dan zouden zij nu hun vader moeten verliezen. Dat is toch niet eerlijk!
Voorlopig moeten we de dagen maar nemen zoals ze zijn........
